Май 11 2019

Қувват

Бир-бир босган изларим юрар оҳиста,

Мен ҳеч боролмаган жойларни кўзлаб.

Ўй-у ҳаёлларим ҳам учар шоҳиста,

Мусаффо тонгларнинг шавқини сўзлаб.

Руҳ огоҳ суворийдир жон маконида,

Кўчиб юргудайин айланиб такрор.

Чорловлари бор ҳаракат имконида,

Агарда ҳикмат топсам муносиб, тагдор.

Айлана чизгилар-ла безайди тинмай,

Таннинг теграсини ижобий қувват.

Умр ҳам оқар замона зайлига инмай,

Мозий чархига хос роҳат-уқубат.

Дун-дунё майдонида кезсам мен огоҳ,

Вақт сакрар манзара чизгиларида.

Ҳар дам ёмон қусурлардан тилайман паноҳ,

Иймон деб аталмиш тизгинларида.

Гар, юраверсам йўллар елка тутгайми,

Қаварган товоним изтиробига.

Овозимни йўлласам кимдир кутгайми,

Хуш тилаклар етиб оби-тобига.

Боқсам, кўзлар қароғига муҳр бўлгайми,

Яхши амалларнинг нурли қуввати.

Меҳру оқибат риштаси зуҳр бўлгайми,

Гар, зиёланса шуурли қуввати.

Май 11 2019

Мансуралар (оқ шеър)

Баҳор осмонида булутлар хўмрайди, хўмраяверди, хўмраяаверди…

Борлиғидаги ғалаён туфайли қорайиб тундлашди.    Тундлик оғир юк! Ниҳоят тўлиб-тошганидан дув-дув, инжулаб   тўкила бошлади. Дурсимон томчиларнинг шивир-шивири атрофга мунис қўшиқ бўлиб таралади. Жала тунни ювди, кунни ҳам ювди, юваверди, юваверди…

Булутларнинг сўкилиб кетган бағрида қўққисдан кучли учқун чақнаб, гулдуракнинг дағал товушидан ҳаво зарраларининг тинчи бузилади.

Аммо, қақроқ тупроққа, дов-дарахтларга дармон йўллаганидан хушланиб, булутлар шаффофлаша бошлади.

Атрофни ювиб ўзи ҳам тозарди гўё. Беғубор томчи ва турфа нурлар жилоланиб, зиёга тўла Қуёш аста-секин жилмая бошлади,

жилмаяврди, жилмаяверди.Гўзалликнинг бағри кенг, чексиз, унга мукаммал олам яхлит борилиғича сиғгай.

                                               *  

Тупроқ остида уруғ ётарди, уйқусираб, зулмат қўйнида адашган ҳаёт заррасидек. Унинг тўла-тўкис мағзи ниҳоят етиб келган замин тўлқинини ҳис қилди, гўё. Тупроқнинг нафаси зимдан уфурди, қум зарралари билан дардлашишдан унинг қуввати янгилана бошлади.

       Қуёш нурлари унинг қобиғини титрата бошлади, у эса сирли наволарни қониқиб симиришга тушди, симираверди, симираверди. Бутун борлиқ хушёр тортди… Табиатнинг таъби хушланди, хушланаверди, хушланаверди.  У учун қобиқни ёриш энди муаммо эмас, аммо, қай пайтда лаб очмоқлик, қай пайтда кўз очмоқлик, қай пайтда юз очмоқликнинг меъёрига мослашмоғи муҳим.

       Ичдан ташқарига дарча очиб, қоронғулик бағридан ёруғлик сари униб чиқиш машаққат. Ажабки, машаққат ва ҳаракат туфайли у кўкаради ва яшайди.

Май 11 2019

Баҳор-да, баҳор

Дов-дарахтлар гуллади, оғоч гуллади,

Ниш урибон куртаклар, гуллади ниҳол.

Бодом лаб очмоқ учун қийғос гуллади,

Шода-шода ғунчалар тебрангай хушҳол.

Юз очган баҳордин яноғинг гуллагай,

Гўзаллик кўз очиб қабоғинг гуллагай.

Навбаҳорга пешвоз чиқ, гуллаб келяпти,

Ва фасли яшнатувчи ҳамрозга шайлан.

Янгиланиш номасин йўллаб келяпти,

Ишқ оташи ёндирган дилрозга айлан.

Кулиб боқсанг баҳорга чеҳранг гуллагай,

Нур сочиб оламга дил баҳринг гуллагай.

Бағрингда гулбаҳорнинг насими эсса,

Қалдирғочлар тегрангда этгудек парвоз.

Хушбўй таратиб дилда баҳорой кезса,

Қалб қўшиғингга булбул бўлгай жўровоз.

Кўклам бўлиб яшнаган сийрат гуллагай,

Мусаффо ул ботинда тийрат гуллагай.

Май 11 2019

Тўлқинли дунё. Қатралар

  • Фикр –тўлқиндир, у онгимиздан тўлқинланиб учади, унсиз бўлсада тасвирга эга. Фикрат жиловига хушёр бўлгилки, ёмон сўзлар ва ёмон амал тимсолига айланмасин.
  • Денгиз тўлқини зарралардан иборат бўлгани каби, бизнинг умримиз вақт зарралари тўпламидир, балки;
  • Тўлқинда кўтарилиш ва тушишлар мудом алмашиниб тургани каби, инсон умри ҳам бир текис кечмайди;
  • Тўлқин сузишдан чарчамайди негаки, қулоч отиб тўлқинланиши унинг мавжудлик шартидир;
  • Тўлқиннинг юқори чўққиси — ҳузур-ҳаловату, пастки чўққиси — алам ва қайғу-ми?!
  • Тўлқин тўлқинларда сирпанади, тўлқинлар қуршовида тинмай мавжланади, инсон ҳам ҳаётда инсонларга суянади, жамият ичида ҳур ва бахтли яшай олади;
  • Олимларнинг аниқлашича денгизда солитон номли ажабтовур тўлқинлар ҳосил бўларкан. Уларнинг ўзига хос хусусияти шундаки, улар бир-бирига халал бермай сизиб ўтиб сузавераркан. Уларнинг макон талашмаслиги бир мўъжиза;
  • Ёруғлик ҳам аслида тўлқиндир, турли рангларда товланувчи. У тўлқинланса унинг шуъласи бизнинг кўзимизга ва қалбимизга нур бахшида этади;
  • Инсоният абадул-абад кўзга кўринмас тўлқинлар гирдобида тулқинга айланиб яшайди. Телефон, радио, телевидения, интернет алоқалари негизида тўлқин воситалари ётади;
  • Гўзаллик ва меҳр туфайли қалблар тўлқинланади ва тўлиб-тошиб эзгулик тўлқинларини ўзига жалб этиш хислати инсонийлик мезонларига мос тушиши ҳақиқатдир. Гўзалликдан баҳра олиб гўзаллик яратиш, меҳр бериб меҳр олиш умр мазмунидир;
  • Вақти соати келиб руҳинг тўлқини ёруғлик тўлқинига сингиб кетар, балки. Шунда, ишқ жилваси тўлқин толасида намоён бўлса ажабмас;
  • Яхшилик ҳам ёмонлик ҳам тўлқиндир, сизга келгувчи ва сиздан кетгувчи. Фақат ёмонлик тўлқини жаҳолат тўфонига туташ бўлиб, бузғунчиликка мойил бўлади. Яхшилик тўлқини эса, покиза ва ҳаётбахш қувватга эга эпкиндир. Ўзингизни яхшилик тўлқинига созлай оласизми?!
Май 11 2019

Драблллар

      Унинг бир бети ташқарига, бир бети ичкарига қарайди. Ташқари совуб, ичкари исий бошлаган эди, ички юзидан дув-дув томчилар оқа бошлади. Бу исиган ҳавонинг совуққа учрагандаги изтироблари эди…

                                            *

Автомобилга ўрта ёшлардаги бир аёл чиқди ва бўш ўриндиққа ўтирди. Аста-секин машинанинг ҳаракати тезлашган эди, ҳалиги аёл ҳунграб йиғлаб юборди. Ҳамма ҳайратланди… Шунда бир йўловчи унинг ҳолатидан ажабланиб,”-Келинг сиз менинг ўрнимга ўтиринг”-деб, жой бўшатиб, ўзи ўша аёлнинг ўриндиғига ўтиб ўтирди. Йўловчи ойнадан ташқарига боқиб, тескари томонга ҳаракатланаётган манзарадан қалбида безовталик ҳис қилди.

  Аёл эса тинчланиб, ойнадан ташқарига бамайлихотир қараб қолди. Гўёки, энди вақт тўғри томонга оқаётгандек…