22 мая 2014

Руҳият

Руҳу тан жон бақо сийратига боқ,
Инсон руҳияти нақадар жумбоқ.
Руҳ-ку омонат, мезбони бўл андоқ,
Қора ғуборларга парда бўл қабоқ.

Руҳиятга нега хушомад ёқар,
Ажаб жонни танқид аридек чақар.
Кимларнинг иймонин шайтонлар йиқар,
Бепарда қочирим кўнглига ёқар.

Нега ёмонликнинг осон йўллари,
Жонин койитишни истамас руҳлар,
Нега калта эвоҳ виждон қўллари,
Кимларда ор-номус нафснинг қуллари.

Ғийбат бергайми ҳеч аъло кайфияит,
Йўқ, юксакроқ, уқсанг гар маънавият.
Комил инсон қилар покиза ният,
Билки, руҳиятни суяр орият.

Инсон табиати- мижоз мўъжиза,
Мисоли дев парили сеҳрли кўза,
Яхши- ёмон хислар бўлурлар изза,
Посангисин оллоҳ измидан изла.

Сокин руҳиятга иста эришмоқ,
Таҳлиллар керак ўзликка бироқ.
Ўзинг феъл-атворинг қила ол сўроқ
Мустақил тафаккур мисоли чироқ.

Руҳият яхшилик, покликка айлан,
Ҳеч ошно бўлмагин ёмон йўл билан.
Заҳарни қўшмагин ширин бол билан,
Ҳар ишга қўл ургин оқ кўнгил билан.



Опубликовано 22.05.2014 Муслима Ёдгорова в категории "Шеър

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.